အထက (၄) ဖုိရမ္

မနက္ ၇ နာရီ ေနမင္းၾကီးရဲ ့အလင္းေရာင္ကိုမထိရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားျပီပဲ ..... ဒီေန ့မနက္ထျပီ တုိက္ေအာက္ဆင္း လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ မွသတိထားမိတယ္.... မနက္ခင္းရဲ ့ေလေကာင္းေလသန္ ့ကိုမရွဴရွိက္ရတာ ၾကာလုိ ့လားမသိ ေတာ္ေတာ္ကို သာယာတဲ့ ျမိဳ ့ျပၾကီးရဲ ့မနက္ခင္းဘဲ ..... က်ေနာ္တုိ ့ apartment ေဘးမွာက primary school ၾကီးရွိတယ္ဗ်... မနက္ ၇ နာရီဆုိေတာ့ ကေလးေတြ assembly စီတဲ့အခ်ိန္ေပါ့....က်ေနာ္လည္း မျမင္ရတာၾကာေတာ့ တခ်က္ေငးမိလုိက္တယ္.... အေရွ့ဆုံးမွာက ဆရာမနဲ ့တူပါတယ္... stage စင္ေပၚမွာ တက္ၾကြေနလုိက္တာ.... က်ေနာ့္မနက္ခင္းေလးေတာင္ပိုျပီးတက္ၾကြလာသလုိဘဲ.... သူ ့လက္ထဲမွာက mic နဲ ့ ကေလးေတြကို ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆုိဖို ့့ အမိန္ ့ေပးလုိက္တယ္.... ကေလးေတြကလည္း သံျပိဳင္သီဆုိၾကတယ္.....

မွုံမွဳိင္းအုံ ့ဆုိင္းေနတဲ ့ေတာင္ေျခေအာက္က မနက္ခင္း ေက်ာင္းassembly ေလးတစ္ခု က်ေနာ့္အေတြးထဲ အသက္၀င္လာတယ္.... ၀ါ စိမ္း နီ ျပာ လိေမၼာ္ (က်ေနာ္တုိ့ ၉တန္းမွာ လိေမၼာ္ အသင္းေပၚလာျပီေလ.... အေနာ္ရထာအသင္းလားမသိပါဘူး) အတန္းလုိက္စီတန္းျပီး ေက်ာင္းေဘာလုံးကြင္းမွာ တန္းစီၾကရတယ္.....အေရွ့ စတိတ္စင္ ေပၚမွာက ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးေပါ့ ..... ေဘးတဘက္ တခ်က္မွာ ေလာ ၂ခု ဆီရွိတယ္....... ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းလုံးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းသား ၃၀၀၀ လုံး သူ ့အသံကို ၾကားႏုိင္ေအာင္လုိ ့တဲ့.....ေနာက္ အဲ့ဒီ စတိတ္စင္ ရဲ ့ထိပ္မွာ က်ေနာ္တုိ ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အလံၾကီး တလြင့္လြင့္ နဲ ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနလုိက္တာ....တကယ္ေကာလြတ္လပ္ေနျပီလား.... အလံကေလးကေတာ့ မုိးဒဏ္ေလဒဏ္ေတြ ကိုခံရတာမ်ားေတာ့ အေရာင္ေလးေတာင္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး.....အဲ့ဒီလုိေျပာလုိ ့ စေနသားတုိ ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ျပီလုိ ့ေတာ့ထင္သြားလားမသိ (အဲ့ဒါေတာ့ ေၾကာက္တယ္ေနာ္) ...... အလံတုိင္ၾကီးကို ၂ၾကိမ္ အေလးျပဳရတယ္ေနာ္...... ေမ့သြားျပီလား... အဲ့ဒါေတာ့ မေမ့လုိက္နဲ ့ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့.... ျပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆုိရတယ္ေလ.....သံျပိဳင္သီဆုိၾကေတာ့ အလံတုိင္ထိပ္မွာ လြင့္ေနတဲ့ ၾကယ္ ၁၄ လုံးကလည္း အားေတြမာန္ေတြ ပိုျပည့္လာသလုိဘဲ....

အေတြးထဲျပန္လည္ျမင္ေယာင္လုိက္တာ ျမိဳ ့ျပၾကီးရဲ ့မနက္ခင္း ကိုခံစားဖုိ ့ေတာင္ ေမ့သြားတယ္.... က်ေနာ္တုိ ့ ၁၀ ႏွစ္တာေလာက္ တနၤလာ ေသာၾကာ မနက္တုိင္းလုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ assembly ေလး အခုဆုိ လူသစ္ကေလးေတြ မ်ိဳးဆက္သစ္ေက်ာင္းသားေလးေတြနဲ ့ ေနရာလဲအစားထုိးသြားျပီေနာ္... အရင္ကလုိေကာ စိမ္းလန္းေသးရဲ ့လား...... ပုိျပီးမ်ား စိမ္းလန္းလာသလား.....ေက်ာင္းကအလံတုိင္ေလးေကာ က်န္းမာရဲ ့လား... မင္းနဲ ့ ျမန္မာႏုိင္ငံကိုေတာ့ ငါအရမ္းလြမ္းတယ္ကြာ..... ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုေကာ ဘယ္အခ်ိန္မွျပန္ဆုိရမလဲ ... ဘယ္အခ်ိန္မွဘဲ ျပန္ဆုိရပါေစ..... ငါတုိ ့ေက်ာင္း ငါတုိ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ငါတုိ ့ဆရာ ဆရာမေတြ နဲ ့ အတူသီဆုိခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ဒီတစ္သက္ ဘယ္လုိမွမီႏုိင္မွာ မဟုတ္တာေတာ့အမွန္ပဲ.......

မူရင္းေရသားသူ စေနသား blog (ခြန္ႏိုင္လင္းေအာင္) ေရးသားသည္..။